॥ वाल्मीकि रामायण – किष्किन्धाकाण्ड ॥
॥ vālmīki rāmāyaṇa – kiṣkindhākāṇḍa ॥
॥ सर्ग-६२॥
॥ sarga-62॥
Перевод с санскрита: Анна Устюгова
एतैरन्यैश्च बहुभिर्वाक्यैर्वाक्यविशारदः ।
मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वमाश्रमम् ॥१॥
etairanyaiśca bahubhirvākyairvākyaviśāradaḥ
māṃ praśasyābhyanujñāpya praviṣṭaḥ sa svamāśramam
Этими и другими многочисленными речами он, умудрённый в речах, меня восхвалив, попрощавшись, вошел в свой ашрам.
कन्दरात्तु विसर्पित्वा पर्वतस्य शनैः शनैः ।
अहं विन्ध्यं समारुह्य भवतः प्रतिपालये ॥२॥
kandarāttu visarpitvā parvatasya śanaiḥ śanaiḥ
ahaṃ vindhyaṃ samāruhya bhavataḥ pratipālaye
От пещеры горы отползший медленно, я, на Виндхью поднявшись, тебя жду.
अद्य त्वेतस्य कालस्य साग्रं वर्षशतं गतम् ।
देशकालप्रतीक्षोऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर्वचः ॥३॥
adya tvetasya kālasya sāgraṃ varṣaśataṃ gatam
deśakālapratīkṣo’smi hṛdi kṛtvā munervacaḥ
Сегодня от этого срока полностью 100 лет прошло, я есть ожидающий место и время, удерживая в сердце речь мудреца.
महाप्रस्थानमासाद्य स्वर्गते तु निशाकरे ।
मां निर्दहति सन्तापो वितर्कैर्बहुभिर्वृतम् ॥४॥
mahāprasthānamāsādya svargate tu niśākare
māṃ nirdahati santāpo vitarkairbahubhirvṛtam
Достигнув великое в иной мир отбытие, при умершем Нишакаре меня сжигает печаль, наполненного многочисленными сомнениями.
उत्थितां मरणे बुद्धिं मुनिवाक्यैर्निवर्तये ।
बुद्धिर्या तेन मे दत्ता प्राणसंरक्षणाय तु ।
सा मेऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः ॥५॥
utthitāṃ maraṇe buddhiṃ munivākyairnivartaye
buddhiryā tena me dattā prāṇasaṃrakṣaṇāya tu
sā me’panayate duḥkhaṃ dīptevāgniśikhā tamaḥ
Возвращусь к мысли, возникшей из речи мудреца при смерти. Мудрость, которая им мне дана для сохранения жизни, она уносит мою печаль, как вспыхнувшее пламя огня тьму.
बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः ।
पुत्रः सन्तर्जितो वाग्भिर्न त्राता मैथिली कथम् ॥६॥
budhyatā ca mayā vīryaṃ rāvaṇasya durātmanaḥ
putraḥ santarjito vāgbhirna trātā maithilī katham
И мною, осознающим силу Раваны злого, сын отруган речами: “Почему Митхилийка не защищена?”
तस्या विलपितं श्रुत्वा तौ च सीताविनाकृतौ ।
न मे दशरथस्नेहात्पुत्रेणोत्पादितं प्रियम् ॥७॥
tasyā vilapitaṃ śrutvā tau ca sītāvinākṛtau
na me daśarathasnehātputreṇotpāditaṃ priyam
Про её плач услышав и про тех обоих лишённых Ситы, моим сыном не было сделана любезность от любви к Дашаратхе.
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य सम्पातेर्वानरैः सह ।
उत्पेततुस्तदा पक्षौ समक्षं वनचारिणाम् ॥८॥
tasya tvevaṃ bruvāṇasya sampātervānaraiḥ saha
utpetatustadā pakṣau samakṣaṃ vanacāriṇām
У того же так говорящего Сампати вместе с обезьянами взметнулись тогда крылья перед глазами жителей леса.
स दृष्ट्वा स्वां तनुं पक्षैरुद्गतैररुणच्छदैः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे वानरांश्चेदमब्रवीत् ॥९॥
sa dṛṣṭvā svāṃ tanuṃ pakṣairudgatairaruṇacchadaiḥ
praharṣamatulaṃ lebhe vānarāṃścedamabravīt
Он, увидев своё тело с поднявшимися крыльями с красными перьями, получил большую радость несравненную и обезьянам сказал это.
निशाकरस्य महर्षेः प्रभावादमितात्मनः ।
आदित्यरश्मिनिर्दग्धौ पक्षौ मे पुनरुत्थितौ ॥१०॥
niśākarasya maharṣeḥ prabhāvādamitātmanaḥ
ādityaraśminirdagdhau pakṣau me punarutthitau
“Силой Нишакары, Великого Святого с огромным разумом, крылья, сгоревшие в лучах солнца, у меня снова появились.
यौवने वर्तमानस्य ममासीद्यः पराक्रमः ।
तमेवाद्यावगच्छामि बलं पौरुषमेव च ॥११॥
yauvane vartamānasya mamāsīdyaḥ parākramaḥ
tamevādyāvagacchāmi balaṃ pauruṣameva ca
У меня действующего в юности какая была сила, и именно ту сейчас я ощущаю моложавую силу.
सर्वथा क्रियतां यत्नः सीतामधिगमिष्यथ ।
पक्षलाभो ममायं वः सिद्धिप्रत्ययकारकः ॥१२॥
sarvathā kriyatāṃ yatnaḥ sītāmadhigamiṣyatha
pakṣalābho mamāyaṃ vaḥ siddhipratyayakārakaḥ
Всячески пусть будет сделано усилие – найдёте Ситу! Это моё приобретение крыльев – то, что делает доказательства вашего успеха.”
इत्युक्त्वा तान्हरीन्सर्वान्सम्पातिः पततां वरः ।
उत्पपात गिरेः शृङ्गाज्जिज्ञासुः खगमो गतिम् ॥१३॥
ityuktvā tānharīnsarvānsampātiḥ patatāṃ varaḥ
utpapāta gireḥ śṛṅgājjijñāsuḥ khagamo gatim
Так сказав всем тем обезьянам Сампати, лучший среди летающих, взлетел с вершины горы. Птица, изучающая полёт.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रीतिसंहृष्टमानसाः ।
बभूवुर्हरिशार्दूला विक्रमाभ्युदयोन्मुखाः ॥१४॥
tasya tadvacanaṃ śrutvā prītisaṃhṛṣṭamānasāḥ
babhūvurhariśārdūlā vikramābhyudayonmukhāḥ
Его ту речь услышав, те, у кого ум трепетал от радости, стали лучшие из обезьян теми, лица которых озарил героизм.
अथ पवनसमानविक्रमाः प्लवगवराः प्रतिलब्धपौरुषाः ।
अभिजिदभिमुखां दिशं ययुर्जनकसुतापरिमार्गणोन्मुखाः ॥१५॥
atha pavanasamānavikramāḥ plavagavarāḥ pratilabdhapauruṣāḥ
abhijidabhimukhāṃ diśaṃ yayurjanakasutāparimārgaṇonmukhāḥ
Так, равные по силе ветру, лучшие из обезьян, которым вернулось мужество, пошли в направлении к созвездию абхиджит, нацелившиеся на поиск дочери Джанаки.